دین و قومیت؛ توافقات و تعارضات | ||
| پژوهشنامه بختیــــــاریشناسی و اقوام ایرانی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 5، دی 1403 اصل مقاله (206.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/bsriit.2024.15018.1055 | ||
| نویسندگان | ||
| علی قایدی1؛ عبدالحسین مظفری2 | ||
| 1کارشناسی ارشد، ادیان و عرفان تطبیقی، دانشگاه شهرکرد | ||
| 2کارشناسی دبیری الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه آزاداسلامی واحد شهرکرد. | ||
| چکیده | ||
| جستار حاضر با روش کتابخانههای - توصیفی در پی آن است که قومیت و قوممداری را تبیین کرده و رابطه آن را با دین مشخص نماید. قومیت اصطلاحی است که در طول فرایندهای اجتماعی پدید میآید و ویژگیهایی نظیر حس برتریطلبی، بازتولید سنتهای خود از طریق انجام مناسک و اعمال خاص، تأکید بر نژاد گروه خود، تأکید بر اجداد و نیاکان و غیره را دارد. قومیت با نژاد تفاوتهای اساسی دارد؛ ولی از آن بینیاز نیست و همواره نژاد را یکی از عناصر اصلی تمایزهای قومی میداند. این ویژگیها تقریبا در برخی ادیان تماماً یافت میشوند و بر این اساس میتوان نتیجه گرفت که دین نیز با قومیت دارای اشتراکات بوده که البته نباید افتراقات آنها را نادیده گرفت. از جمله اشتراکاتی که در پژوهش حاضر به آن اشاره شده است میتوان به مناسکگرایی، طرد دیگری، پرستش نیاکان اشاره کرد که تقربیا در ادیان ابتدایی و قدیم و نیز در ادیان امروزی به چشم میخورد. تفاوتهایی که میان دین و قومیت میتوان به آنها اشاره کرد عبارتند از عدم وابستگی سرزمینی و نیز ملیتگرایی و وطندوستی و میهن پرستی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 86 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 71 |
||