مؤلّفههای ادبیّاتِ پایداری در اشعارِ پروینِ اعتصامی با تأکید بر ترسیمِ چهرهی بیدادگران | ||
| پژوهشنامه جریانشناسی شعر و داستان ادبیات معاصر ایران | ||
| مقاله 10، دوره 2، شماره 2، اسفند 1402، صفحه 197-214 اصل مقاله (303.96 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22034/pmlj.2024.116366 | ||
| نویسندگان | ||
| نگین خان محمدی اطاقسرا؛ عبدالله حسنزاده میرعلی* ؛ یدالله شکری | ||
| زبان و ادبیّاتِ پارسی، علومِ انسانی، سمنان، سمنان، ایران | ||
| چکیده | ||
| آثار و اشعارِ ادبیّاتِ پایداری دارای عناصرِ تکرارشوندهی شاخصی هستند که از آنها با عنوانِ مؤلّفههای ادبیّاتِ پایداری یاد میشود. عموماً شاعرانِ پایداری این مؤلّفهها را در اشعارِ خود به کار میبرند. پروین اعتصامی شاعری است که مؤلّفههای ادبیّاتِ پایداری چون ستیزِ با ستمگر، عواملِ فقرآفرین، نادانی، نابرابری، اسارت، مالِ یتیمخواری، ضعیفکُشی، زورگویی، رشوهگیری، نفسِ امّاره و خودکامگی را در اشعارِ خود به کار برده است. ترسیمِ چهرهی بیدادگران یکی از مؤلّفههای مهمِّ ادبیّاتِ پایداری در دیوانِ پروین است که او را به افشای چهرهی قاضیان و مفتیان، توانگران و زورمندان و حاکمان و پادشاهانِ فاسدِ جامعه وامیدارد؛ خشتِ بارگاهِ شاهان را خونِ دل و اشکِ چشمِ یتیمان و پیرزنان و درویشان معرّفی میکند، حکمِ قضّات را دروغ و رشوهگیری و رباخواری میخواند و پیشهی اغنیاء را خوردن و خوابیدن و ستم راندن میشناساند. پروین در اغلبِ اشعارِ خود، دردها و فقرهای ناشی از چهرهی سیاهِ ستم پیشگان را آشکار میکند و آنها را بانیانِ اصلیِ فقر و جهل و ستم و بیعدالتی و بردگی میداند. او در جای جایِ دیوانش با سلاحِ تشخیص، تمثیل، سمبل و مناظره به فاش کردنِ ستمکاریِ ستمکاران میپردازد و سعی در نشان دادنِ چهرهی کسانی دارد که با ظلم و جور و ستم، زیربنای حکومتشان را ساختهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادبیّاتِ پایداری؛ شعرِ معاصرِ پارسی؛ پروین اعتصامی؛ چهرهی بیدادگران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 35 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 35 |
||
| تعداد نشریات | 11 |
| تعداد شمارهها | 184 |
| تعداد مقالات | 2,029 |
| تعداد مشاهده مقاله | 508,891 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 295,288 |