واکاوی شکوه و شکایت در ترانهها و سرودههای بهمن علاءالدین | ||
| پژوهشنامه بختیــــــاریشناسی و اقوام ایرانی | ||
| مقاله 11، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 4، آذر 1402 اصل مقاله (190.52 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| مهران بندری1؛ حامد موسوی صالحی2 | ||
| 1دانشجوی دکتری جامعه شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| شکواییه یکی از گونههای ادبی شعر است و حکایت از ناکامیها، رنجها، نامیدیها، و ناملایمتیهایی است که شاعر به خود دیده است. شکواییه به پنج دسته شخصی، اجتماعی، فلسفی، سیاسی و عرفانی دستهبندی میشود. این پژوهش با هدف واکاوی و شناسایی گونههای شکوه و شکایت در ترانهها و سرودههای بهمن علاءالدین صورت گرفته است. پژوهش حاضر به روش کیفی و شیوة تحلیل محتوا صورت گرفته است. واحد تحلیل این تحقیق، متون شعری(ترانهها و سرودههای) بهمن علاءالدین که در تمام آلبومهای خود نغمهسرایی کرده است. پس از استخراج عناصر اصلی شکایتها، به دسته بندی ابیات در ذیل این تقسیمبندیها پرداخته شد. نتایج تحقیق نشان داد شکواییه شخصی شامل: شکایت از جدایی و فراق از یار، شکایت از بیتوجهی و بیاعتنایی معشوق، شکایت از تنهایی و بیهمدمی، شکایت از دل، شکایت از بخت و طالع و شکواییه اجتماعی شامل: شکایت از بانیان جدایی از معشوق، شکایت از حرف مردم، شکواییه از کم بودن خوبیها و شکواییه فلسفی شامل: شکایت از نیرنگهای روزگار، شکایت از آفرینش، شکایت از دنیا و گردش زمانه میباشد. شکواییههای سیاسی و عرفانی در ترانهها و سرودهها مشاهده نگردید و بیشترین تکرار شکواییه شکواییه شخصی شاعر است. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 64 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 32 |
||