تجمع غیرتصادفی مکانهای جغرافیایی با نام «پری» در استانهای غربی ایران | ||
| پژوهشنامه بختیــــــاریشناسی و اقوام ایرانی | ||
| مقاله 8، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 4، آذر 1402 اصل مقاله (276.68 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسنده | ||
| مصطفی سعادت | ||
| دکترای تخصصی دانشکده علوم، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| علیرغم نگرش بسیار منفی «آیین زرتشت» نسبت به «پری»، در ادبیات عامه و ادبیات فارسی موضوع به گونهای دیگر رقم خورده است. در نامگذاریها، اعتقادات توده مردم بسیار تاثیرگذار است. نشان داده شده است که علیرغم تقدسزدایی «دیوها» در دین زرتشت، واژه «دیو» در نام بسیاری از مکانهای جغرافیایی ایران وجود دارد. در پژوهش حاضر برآنیم تا به توزیع جغرافیایی مکانهایی که در آنها واژه «پری» وجود دارد، بپردازیم. اطلاعات با استفاده از «پایگاه ملی نامهای جغرافیایی ایران» متعلق به «سازمان نقشهبرداری کشور» گردآوری شد. «پری» به صورت مستقل و همچنین به صورت پیشوند یا پسوند در ساختار نام 111 مکان جغرافیایی ایران (شامل روستا و عارضه طبیعی نظیر دره، رودخانه، کوه) وجود دارد. تجزیه و تحلیل آماری اطلاعات نشان داد که فراوانی مکانهایی که نام پری دارند، از شرق به غرب افزایش مییابد. آیین زرتشت در منطقه شرقی ایران پایهگذاری شد و از آنجا به سوی غرب و جنوب ایران رفت. بنابراین میتوان انتظار داشت که دلبستگی توده مردم این ناحیه به آموزههای آیین جدید بیشتر از ساکنین نواحی غربی و جنوبی باشد. ایرانیان ساکن نواحی غربی کشور در مقایسه با مردم ساکن خراسان در برابر تغییر نگرش نسبت به پریان مقاومت بیشتری نشان دادند. حفظ بیشتر نام روستاها، چشمهها، رودخانهها، مسیلها، درهها و کوههایی که در استانهای غربی قرار دارند و در آنها واژه پری به کار رفته، نشان دهنده این مقاومت فرهنگی نانوشته توده مردم در تاریخ است. | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 63 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 40 |
||