بازگشت به نشریه
پژوهش آب ایران
Journal of Materials Science: Materials in Electronics
ضریب تاثیر
0/000
در دسترس
2000 - 2020
دوره‌ها
15
شماره‌ها
54
مقالات
855
دسترسی آزاد
532


پژوهش آب ایران
تحلیل چرخه هیدرولوژی حوضه آبریز دریاچه ارومیه با مدل WetSpass-M


دریافت: 1398/7/16 | پذیرش: 1398/9/17 | انتشار: 1399/6/24 

 DOI

نویسندگان
داریوش رحیمی1*، فاطمه بشیریان2، سعید موحدی3، رضا ذاکری نژاد4

1-دانشگاه اصفهان،d.rahimi@geo.ui.ac.ir

2-دانشگاه اصفهان،bashiryan.f@gmail.com

3-دانشگاه اصفهان،S.movahdi@geo.ui.ac.ir

4-دانشگاه اصفهان،R.zakerinejad@geo.ui.ac.ir



0 تعداد دریافت

چکیده

کاهش سطح دریاچه ارومیه، خشک شدن آن و افت سطح ایستابی دشت‌های حوضه آبریز دریاچه ارومیه همراه با تغییر الگوی بهره‌برداری از منابع آب منجر به تغییرات هیدرولوژی حوضه طی دو دهه اخیر گردیده است. این تغییرات به عنوان یک چالش منطقه‌ای، مطرح و ساختار اکوسیستم در شمال غرب ایران را دستخوش تغییر نموده است. بنابراین دست یافتن به درک درستی از چرخه هیدرولوژی حوضه دریاچه ارومیه در زمینه بارش، رواناب، تبخیر و تعرق و تغذیه آب های زیر زمینی با استفاده از مدل Wetspass-M گام مؤثری در مدیریت این چالش محسوب می‌شود. به منظور شبیه‌سازی چرخه هیدرولوژی حوضه، دوسال آبی ۱۳۷۱ با شاخص استاندار بارش ۱/۲ به عنوان مرطوب‌ترین سال و ۱۳۹۶ با شاخص استاندارد بارش ۶۵/۱- به عنوان خشک‌ترین سال آبی انتخاب شدند. در این مقاله از داده‌های جغرافیایی ارتفاعی، شیب، خاک، داده‌های اقلیمی دما و بارش و تصاویر ماهواره‌ای لندست در سال‌های هدف استفاده گردید. این داده‌های مکانی با استفاده از روش‌های زمین آماری در فرمت رستر آماده و به عنوان ورودی مدل استفاده شدند. بر اساس نتایج بدست آمده در سال ۱۳۷۱، ۴۲/۵۸ درصد از بارش حوضه صرف تبخیر و تعرق، ۲۰/۷ درصد صرف رواناب سطحی ، ۱۸/۳۱ درصد صرف تغذیه آب‌های زیرزمینی و ۲/۳ درصد صرف برگاب می‌شود. در سال ۱۳۹۶ ، این ارقام به ترتیب به ۴۹/۵۵، ۵۵/۱، ۷۷/۳۹ و ۱۹/۳ درصد، تغییر یافتند. مقایسه مقادیر برآوردی و مشاهداتی نشان می‌دهد که نتایج از اعتبار کافی برخوردار هستند و در طبقه خوب و رضایت‌بخش قرار می‌گیرند (۶۰/۰ RSR=) و (۶۳/۰ = NSE). از بین اجزای شبیه‌ سازی شده در طول دوره آماری مورد مطالعه، رواناب بیشترین و تغذیه آب زیرزمینی کمترین مقدار ضریب تغییرات زمانی را دارند. بیشترین تغییرات مکانی چرخه هیدرولوژی نیز در محدوده‌های شرقی دریاچه ارومیه اتفاق افتاده است و بخش‌های جنوب غربی حوضه آبریز وضعیت بهتری دارند. یافته‌ها نشان می‌دهد که مدل WetSpass-M ، مدل مناسبی برای نشان دادن تغییرات اجزای ترازمندی حوضه آبریز دریاچه ارومیه بوده است و در ترسالی‌ها نتایج بهتری را ارائه می‌دهد.




واژگان کلیدی

: ترازمندی آب  حوضه آبریز دریاچه ارومیه  سنجش از دور  مدل WetSpass M 



دریافت فایل مقاله


دسترسی آزاد به این مقاله وجود ندارد



ارجاع به مقاله





مراجع





اطلاعیه‌ها  

نمایه‌ها  

 


پایگاه استنادی علوم جهان اسلام
پایگاه اطلاعات نشریات کشور
سیویلیکا
پایگاه اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی
 سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران